Terra de ninguén

Onte unha rapaza que coñezo foi facer unha entrevista ó Corte Inglés para ver se a collían no Nadal para EMPAQUETAR REGALOS. Despois de ter que escribir nun papel o seu peso, idade, altura e tendencia sexual e ter que dicilo en algo ante os demais da entrevista colectiva, descartárona inmediatamente porque a súa relación peso-altura non era a adecuada. Seica se mides 1,57 non podes pesar 57 kg e traballar no Corte Inglés, non, tes que pesar 53...

En fin, Serafín...

Gracias a todxs e ata moi moi pronto... Botareivos de menos!

...........................................................................................

Bueno, para todos aqueles cos que non teña contacto directo e que se interesen por min, decirlles que xa podo respirar... Xa podo descansar a cabeza por un pouquiño, algo que necesitaba urxentemente... Por fin, despois de varios días, podo durmir nunha cama (dura como unha tabla) no que será a miña habitación por uns meses. Será unha nova experiencia, porque vou vivir cunha familia, moi bohemia ela, no "fallado". Igual non se pode convertir no albergue que me gustaría, pero quen sabe... Polo de agora, parece que as cousas empezan a rodar.

En canto ás clases... Empezo o dia un, pero seica vou dar en primeiro e cuarto... Mimidriña! A ver que sae de aí! jejejeje.

Cando esté máis asentada retomarei a dinámica deste espazo, seguirei labrando a Terra de Ninguén.

A coidarse!

Moita xente di que os soños son a nosa vida paralela ou reminiscencias dunha vida que xa vivimos. A min é un mundo que me fascina e que se escapa (polo de agora) a toda forma de estudio... O subconsciente é a zona máis descoñecida dos seres humáns. Eu sempre quedo asombrada do reais que poden chegar a ser. Téñome visto no medio de soños nos que sinto caricias, apertas, bicos, excitación, patadas, caídas, arañazos... E despertar e pensar "como iso puido ser un soño?".

E moitas veces pensas que a túa mente é capaz de controlar ese mundo, mais non é así... Cantas veces me teño despertado dun soño que me está a gustar moito e cerro os ollos e intento enlazar e seguir soñando con aquelo... Mais non pode ser, todo toma un xiro diferente, se non cambia radicalmente... Oxalá puidese controlalos e soñar tódalas noites co que quero...

Gustaríame que se deixase de invertir cartos en chorradas e se investigase este terreo, pero por outra parte penso "mellor non, as cousas con misterio tamén están ben".

Que tengais dulces sueños...