Terra de ninguén

CADA CORAZÓN É UNHA CÉLULA REVOLUCIONARIA

Xa consumimos demasiado tempo instalándonos no mundo, prende a chispa que che fai falta e...
3,
2,
1,
adiante!

Se muestran los artículos pertenecientes a Octubre de 2005.

Resumen

29/10/2005

Ciudadano A

Sempre hai excepcións, e esta é unha das miñas, unha persoa dentro do pop español que creo que ten calidade. Uns dín que os seus discos son para quedar a durmir, pero eu creo que ten letras bastante boas, e os seus directos fan que che chegue a gustar. Aquí está un vigués, Iván Ferreiro, cunha das cancións que máis me gusta. Se podedes, escoitádea se nunca o fixestedes. Como sempre digo: para gustos cores! 

 

No suelo pensar
que los demás temen por mí,
a lo mejor supones
que soy un animal
no más silvestre que esta piedra,
que mi enojo el día que yo vi
lo miserable que podía ser,
lo miserable.
No suelo pensar
que los demás me entienden ni un momento
y una vez que empiezo a hablar
mis vomitonas me convierten en un descarado.
Sí, tienes razón,
es complicado mantener el tipo en cualquier situación.
Ya ves,
yo sobrevivo a base de basura y desencuentro.
No podrás decir
que no te dije lo que había un día en
su momento.
Mirarte bien,
que estás inflado de mediocridad.
No suelo decir
lo repugnante que resulta veros en la tele
haciendo bailar los numeritos en las tablas.
Vuestras putas casas son de verdad
y a mí me da que todo es de mentira.
Vi como una vez
cambiabas todo en el telediario,
vi a todos llorar,
es imposible contenerme ahora,
no lo consigo.
Vi a tu mujer
cómo besaba a todos en Madrid en las calles
y a ti en Berlín:


Vendiendo europa a los americanos

Todo lo que nunca tendré...

29/10/2005 14:09 *. Hay 2 comentarios.

De concierto a concierto y tiro porque...

Aquí estamos, nun comezo de curso bastante movido, en pouco máis de 3 mes 3 concertos, e nas próximas dúas semanas outros dos. Así da gusto. Era algo que botaba de menos, a música en directo. Sempre digo que os directos nunca son malos, porque os directos son música en estado puro, son un "o que saia" e un "alá imos". E todo o público únese formando un so ser, movéndose ao mesmo tempo, sentindo. Non vos pasa que antes dun concerto vos sentides nerviosos? Aínda que non coñezades ao grupo. A min sí. Porque para min é todo un acontecemento.

Admítoa, son adicta aos directos...

29/10/2005 14:12 *. No hay comentarios. Comentar.




Archivos

Enlaces

 

 
Octubre 2005 | Terra de ninguén
Suscrí
bete a este blog. RSS 2.0 Este Blog ha sido creado con Blogia. Ver derechos de autor . Estadísticas. Admin. [Blogia colabora con 1001 relatos.]